Αρχείο
March, 2007
Το έτος 1821μ.χ., στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα οι Τούρκοι, οι οποίοι έχουν κλείσει 368 χρόνια κατοχής. Από εκείνη την αποφράδα ημέρα (Τρίτη 13 Μαϊου, νομίζω ήτανε) του 1453, μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, που τους "κάναμε" αφέντες και πασάδες μας.Έκτοτε κάναμε πολλές προσπάθειες απελευθερώσεως, όμως πότε οι Αιγύπτιοι Ιμπραήμηδες, πότε η ασυνεννοησία μεταξύ των προγόνων μας, πότε η δειλία και αναποφασιστικότητα, μας γυρνούσαν στο ίδιο αποτέλεσμα. Παραμέναμε ΔΟΥΛΟΙ των Τούρκων. Βέβαια οι αφέντες μας, μας μεταχειρίζονταν άριστα και σεβόντουσαν την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Δεν χρειάστηκε την μάθουμε κρυφά και υπό το φώς τρεμαμένων κεριών. Εξάλλου οι καθηγητές μας Τούρκοι, είχαν πάρει master στην Ελληνική ιστορία. Ούτε χρειάστηκε οι ελληνίδες μανάδες να κρύψουν τα παιδιά τους, από τον φόβο μήπως τα πάρουν και τα κάνουν γενίτσαρους. Το ελληνικό χορτάρι το πότιζε η βροχή και δεν χρειαζόταν το αίμα των ελλήνων που ξεσηκωνόντουσαν. ...
Το έτος 1821μ.χ., στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα οι Τούρκοι, οι οποίοι έχουν κλείσει 368 χρόνια κατοχής. Από εκείνη την αποφράδα ημέρα (Τρίτη 13 Μαϊου, νομίζω ήτανε) του 1453, μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, που τους "κάναμε" αφέντες και πασάδες μας.Έκτοτε κάναμε πολλές προσπάθειες απελευθερώσεως, όμως πότε οι Αιγύπτιοι Ιμπραήμηδες, πότε η ασυνεννοησία μεταξύ των προγόνων μας, πότε η δειλία και αναποφασιστικότητα, μας γυρνούσαν στο ίδιο αποτέλεσμα. Παραμέναμε ΔΟΥΛΟΙ των Τούρκων. Βέβαια οι αφέντες μας, μας μεταχειρίζονταν άριστα και σεβόντουσαν την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Δεν χρειάστηκε την μάθουμε κρυφά και υπό το φώς τρεμαμένων κεριών. Εξάλλου οι καθηγητές μας Τούρκοι, είχαν πάρει master στην Ελληνική ιστορία. Ούτε χρειάστηκε οι ελληνίδες μανάδες να κρύψουν τα παιδιά τους, από τον φόβο μήπως τα πάρουν και τα κάνουν γενίτσαρους. Το ελληνικό χορτάρι το πότιζε η βροχή και δεν χρειαζόταν το αίμα των ελλήνων που ξεσηκωνόντουσαν. ...
Το παιχνίδι των λέξεων, είναι κάτι το ευρηματικό και δημιουργικό, και οξύνει τον νού. Είναι πρόκληση να καταφέρεις να συνδυάσεις λέξεις και να κάνεις μια ιστορία. Στην περίπτωσή μας, κατόπιν προκλήσεως από την
Άγνωστη τεμέτερον, κι έχοντας στο χέρι έναν στρατιώτη, ένα πορτοκάλι ή πορτοκαλί, τον άνεμο, μία κλωστή και την θάλασσα, πλάθουμε έναν μύθο.Είναι ξημερώματα, τέσσερις παρά η ώρα, κι εγώ κοιμάμαι στο κρεββάτι μου. Ήταν κουραστική μέρα και γι αυτό απολάμβανα τον ύπνο μου. Σε μια στιγμή κάποιος με σκουντάει να ξυπνήσω. - Σήκω ρε...Γυρίζω ανοίγω λίγο τα μάτια και τον βλέπω.- Ξύπνα έχεις σκοπιά, 4:00 - 6:00, ετοιμάσου.Ξυπνάω και συνειδητοποιώ ότι είμαι στρατιώτης, κι όντως είχα σκοπιά. Κατεβαίνω από το κρεββάτι που τόσο λαχταρούσα όλη μέρα, κι ετοιμάζομαι. Σε ελάχιστα λεπτά, είμαι έτοιμος. Κάνω έναν τελευταίο έλεγχο. Στο λουκάνικο, βρήκα ένα πορτοκάλι, και το παίρνω μαζί μου να το φάω στη ...
Έχει πέσει στα χέρια μου αυτές τις μέρες, και διαβάζω, ένα βιβλίο με τίτλο " Το Θείο Ελληνικό αλφάβητο". Το διαβάζω αργά, λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου, και νομίζω πώς έχει καταφέρει το σκοπό του. Μ' έχει βάλει στο "τρυπάκι", να σκέφτομαι και να αναρωτιέμαι για τη γλώσσα μας. Δεν είναι λέει τυχαία, ούτε η σειρά των γραμμάτων στην αλφαβήτα, ούτε το σχήμα τους. Παρά είναι κώδικας επικοινωνίας, με συγκεκριμένη σημασία, και συγκεκριμένο παραλήπτη. " Ο έχων νούν αθροιζέτω...". Στα αρχαία, αλλά και τα παλιά χρόνια, αναφέρει, ο κόσμος ζούσε μέσα στη φύση όπου οι ήχοι ήταν άπειροι, κι έτσι η δημιουργία λέξεων ήταν πλούσια και συνεχής. Σήμερα, που ζούμε κλεισμένοι σε κλουβιά, (εντός κι εκτός εισαγωγικών), η δημιουργία χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την παπαγαλία, τη μίμηση και την αδράνεια. Δεν έχουμε ερεθίσματα, κι έτσι δεν αντιδρούμε.Οι λέξεις που αρχίζουν από Α στερητικό δηλώνουν ...
Έχει πέσει στα χέρια μου αυτές τις μέρες, και διαβάζω, ένα βιβλίο με τίτλο " Το Θείο Ελληνικό αλφάβητο". Το διαβάζω αργά, λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου, και νομίζω πώς έχει καταφέρει το σκοπό του. Μ' έχει βάλει στο "τρυπάκι", να σκέφτομαι και να αναρωτιέμαι για τη γλώσσα μας. Δεν είναι λέει τυχαία, ούτε η σειρά των γραμμάτων στην αλφαβήτα, ούτε το σχήμα τους. Παρά είναι κώδικας επικοινωνίας, με συγκεκριμένη σημασία, και συγκεκριμένο παραλήπτη. " Ο έχων νούν αθροιζέτω...". Στα αρχαία, αλλά και τα παλιά χρόνια, αναφέρει, ο κόσμος ζούσε μέσα στη φύση όπου οι ήχοι ήταν άπειροι, κι έτσι η δημιουργία λέξεων ήταν πλούσια και συνεχής. Σήμερα, που ζούμε κλεισμένοι σε κλουβιά, (εντός κι εκτός εισαγωγικών), η δημιουργία χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την παπαγαλία, τη μίμηση και την αδράνεια. Δεν έχουμε ερεθίσματα, κι έτσι δεν αντιδρούμε.Οι λέξεις που αρχίζουν από Α στερητικό δηλώνουν ...